De teckel heeft één gezondheidsprobleem dat alle andere overschaduwt: rugklachten. Ongeveer een op de vier teckels krijgt in zijn leven te maken met een hernia — in vaktaal intervertebrale discusdegeneratie. Dat is verreweg de hoogste incidentie van alle hondenrassen, en het is direct te herleiden tot de lichaamsbouw die het ras zijn uiterlijk geeft.

Een hernia bij een teckel is bovendien geen kleine ingreep. Een spoedoperatie aan de rug is een van de duurste behandelingen die je bij een hond kunt tegenkomen. Wie een teckel neemt, doet er goed aan dat vooraf te weten.

Hernia: waarom uitgerekend dit ras

De teckel is een chondrodystrofisch ras: de korte poten zijn het gevolg van een genetische variant die het kraakbeen anders laat groeien. Dat effect blijft niet beperkt tot de poten. Ook de tussenwervelschijven in de rug verkalken vroeger dan bij andere honden, soms al vanaf het tweede levensjaar.

Zo’n verharde schijf verliest zijn verende werking. Bij een verkeerde beweging — een sprong van de bank, een gladde vloer, soms gewoon opstaan — kan de inhoud naar buiten komen en tegen het ruggenmerg drukken. Dat gebeurt van het ene op het andere moment.

Waar je op moet letten

De eerste signalen zijn vaak subtiel: je hond wil niet meer springen, aarzelt bij de trap, houdt zijn rug bol, jankt bij het opgetild worden of trilt zonder duidelijke reden. Soms is er alleen sprake van stijfheid.

Alarmerender is het wanneer een achterpoot begint te slepen, de coördinatie wegvalt, of je hond de achterhand helemaal niet meer kan gebruiken. Verlies je ook de controle over blaas of darmen, dan is dat een spoedgeval — dan telt elk uur, want de kans op herstel neemt met de tijd snel af.

Zie je een van deze signalen, wacht dan niet af tot de volgende ochtend. Bel je dierenarts of de wachtdienst.

Wat een hernia kost

Lichte gevallen worden conservatief behandeld: enkele weken strikte hokrust, pijnstilling en ontstekingsremmers, daarna opbouwende fysiotherapie. Dat blijft doorgaans binnen enkele honderden euro’s, al komt daar de fysiotherapie nog bij.

Bij uitval van de achterhand is opereren meestal de enige optie. Dat vraagt eerst beeldvorming — een MRI of CT onder narcose om te bepalen welke wervel het is — en daarna een ingreep door een neurologisch of orthopedisch specialist. Beeldvorming alleen kost al snel vele honderden euro’s. Het volledige traject, inclusief operatie, opname en nazorg, ligt bij Belgische specialistenklinieken doorgaans tussen de tweeduizend en vierduizend euro.

En het blijft niet altijd bij één keer. Een teckel die één hernia heeft gehad, heeft een verhoogd risico op een tweede op een andere plek in de rug.

Deze bedragen zijn indicaties. Tarieven verschillen sterk per praktijk en per regio. Vraag altijd vooraf een raming.

Wat je zelf kunt doen

Je kunt de aanleg niet wegnemen, maar je kunt de belasting wel verlagen.

Houd hem slank. Dit is de belangrijkste maatregel. Elke extra kilo is extra hefboom op een rug die daar niet op gebouwd is. Bij een teckel moet je de taille kunnen zien en de ribben licht kunnen voelen.

Beperk springen. Van en op de bank, in en uit de auto, de trap af. Een hondentrapje of een oprijplaat lost het meeste op, en gladde vloeren vangen met matten of lopers.

Gebruik een tuig in plaats van een halsband. Trekken aan de nek plant zich voort in de hele wervelkolom.

Bouw rugspieren op. Regelmatige, gelijkmatige wandelingen zijn beter dan af en toe wild rennen en stoeien.

Andere aandachtspunten bij de teckel

Naast de rug komen bij dit ras ook oogaandoeningen voor, waaronder progressieve retina-atrofie, die geleidelijk tot blindheid leidt. Verder zijn teckels gevoelig voor overgewicht — mede omdat ze uitzonderlijk goed zijn in bedelen — en dat brengt op zijn beurt weer een verhoogd risico op suikerziekte mee. Tandsteen en tandvleesontsteking komen bij de kleinere varianten bovengemiddeld vaak voor.

Verzekeren: waar je bij dit ras op moet letten

Van alle hondenrassen is de teckel misschien wel het duidelijkste geval waarin een verzekering rekenkundig verdedigbaar is. Eén hernia-operatie kost een veelvoud van tien jaar premie, en de kans daarop is bij dit ras ongeveer één op vier.

Drie punten om te controleren voordat je tekent.

Rasgebonden uitsluitingen. Sommige verzekeraars sluiten aandoeningen uit die typisch bij een ras horen. Bij een teckel gaat het dan precies om de rug — het enige waarvoor je hem verzekert. Zoek die passage op.

De wachttijd voor heelkunde. Die is bij veel polissen langer dan voor gewone ziektekosten, soms enkele maanden. Gaat het mis binnen die periode, dan betaal je zelf.

Het jaarplafond. Ligt dat onder de kosten van een compleet hernia-traject, dan dekt de polis niet waarvoor je hem nam.

Sluit je verzekering af zolang je teckel jong is en er nog nooit iets aan zijn rug is vastgesteld. Eén notitie in het dossier over stijfheid of rugpijn kan al genoeg zijn om het later als bestaande aandoening te laten uitsluiten. Op de startpagina lees je welke vijf aanbieders er in België zijn en hoe wij hun voorwaarden nakijken.

Veelgestelde vragen

Mag een teckel de trap op?

Liever niet, en zeker niet naar beneden — daar is de belasting op de rug het grootst. Draag hem, of zet een hekje. Bij een gezonde jonge teckel is af en toe een trap geen ramp, maar dagelijks op en af is onnodig risico.

Hoe oud wordt een teckel?

Twaalf tot vijftien jaar, en soms ouder. Het is een langlevend ras, wat ook betekent dat je die verzekeringspremie over veel jaren betaalt — reken dat mee.

Krijgt elke teckel een hernia?

Nee. Ongeveer een kwart krijgt er in zijn leven mee te maken, wat betekent dat driekwart het niet krijgt. Een slank gewicht, weinig springen en een tuig in plaats van een halsband verlagen het risico merkbaar.