Een bloedoor is een oorschelp die binnen enkele uren tot dagen opzwelt tot iets dat aanvoelt als een warm, gespannen kussen. In vaktaal een othematoom. Er is een bloedvat in de oorschelp gescheurd en het bloed loopt tussen het kraakbeen en de huid.

Het ziet er alarmerend uit en het is pijnlijk, maar het is op zichzelf niet levensbedreigend. Wat wel telt is de vraag waaróm het gebeurde — want een bloedoor is bijna altijd een gevolg, geen oorzaak.

Hoe het ontstaat

Vrijwel altijd door heftig schudden met de kop of krabben aan het oor. Dat doet een hond niet zomaar: er zit meestal iets achter. Een oorontsteking, oormijt, een grasaar of ander vuil in de gehoorgang, of een allergie die jeuk geeft.

Honden met hangoren zijn gevoeliger, omdat de gehoorgang bij hen slechter ventileert. Rassen die veel zwemmen lopen extra risico. Ook honden met een stollingsprobleem of honden die bloedverdunners gebruiken, krijgen het sneller.

Waarom niet afwachten

Een bloedoor trekt vanzelf weg, maar niet netjes. Het bloed wordt langzaam opgenomen en het kraakbeen trekt daarbij samen en vervormt. Het resultaat is een permanent gerimpeld, gekruld oor — in de hondenwereld bekend als bloemkooloor. Dat is niet alleen cosmetisch: een vervormde oorschelp ventileert nog slechter, waardoor je in een cirkel van terugkerende ontstekingen belandt.

Daarnaast blijft de onderliggende oorzaak intussen doorlopen. Zit er een ontsteking of een grasaar in de gehoorgang, dan wordt die alleen maar erger.

Wat de dierenarts doet

Eerst kijkt hij in de gehoorgang met een otoscoop en neemt hij zo nodig een uitstrijkje om te bepalen of er gist, bacteriën of mijten in zitten. Die oorzaak behandelen is het belangrijkste deel.

Voor het oor zelf zijn er verschillende aanpakken. Leegzuigen met een naald is het minst ingrijpend, maar het loopt vaak weer vol. Bij grotere of terugkerende bloedoren wordt de oorschelp onder narcose geopend, leeggemaakt en met een patroon van hechtingen doorstikt, zodat huid en kraakbeen weer aan elkaar vastgroeien en de holte niet opnieuw volloopt. Soms wordt er een drain geplaatst.

Kostenindicatie: onderzoek van de gehoorgang met uitstrijkje en medicatie blijft doorgaans binnen honderd tot tweehonderd euro. Een chirurgische behandeling onder narcose met nazorg loopt op tot enkele honderden euro’s, afhankelijk van het gewicht van je hond en de techniek.

Wat je thuis doet tot je er bent

Doe een kraag om, want doorgaan met schudden maakt het groter. Prik er zelf nooit in — het risico op infectie is aanzienlijk en het loopt toch weer vol. Koelen mag kort met een doek erom, maar het lost niets op.

Gebruik geen oordruppels die je nog hebt liggen. Is het trommelvlies beschadigd, dan kunnen sommige middelen schade aan het binnenoor geven.

Verzekeren

Een bloedoor is een behandeling en geen preventie, dus het valt bij de meeste polissen onder de dekking. Waar je op moet letten is de terugkerende component: bij een hond met een chronische oorontsteking of een allergie kan het probleem jaar na jaar terugkomen. Controleer dan of dezelfde aandoening in volgende polisjaren gedekt blijft, en of er een maximum per aandoening geldt.

Op de startpagina vind je de vier Belgische aanbieders en hoe wij hun voorwaarden nakijken.

Herwerkt onderwerp uit het forumarchief. Algemene informatie, geen diagnose — bij een opgezette oorschelp bel je je dierenarts.